Paraan ng Pagluluto
- Gawin ang masa: pagsamahin ang harina at asin. Idagdag ang maligamgam na tubig nang paunti-unti, masahin ng 8 minuto sa makinis at matatag na masa. Takpan at ipahinga ng 30 minuto.
- Gawin ang laman: pagsamahin ang tinadtad na karne ng tupa, sibuyas, bawang, kuwadradong taba, asin, paminta at caraway. Idagdag ang malamig na tubig nang paunti-unti, hahaluin sa isang direksyon gamit ang sipit ng 90 segundo — ang teknika ng paghatak ng tubig ay gumagawa ng makatas na buuz.
- Igulong ang masa sa mahabang lubid. Hiwain sa 24 na piraso. Igulong ang bawat piraso sa manipis na bilog na 8cm ang lapad, bahagyang mas makapal sa gitna.
- Maglagay ng siksik na kutsarang laman sa gitna. Tiklupin ang gilid sa palibot ng laman: 8–14 maliliit na tikop na nagtatagpo sa itaas, na may maliit na butas na naiwan sa gitna — ang lagdang butas ng Mongol na buuz.
- Ilagay ang buuz sa mga steamer basket na may parchment, magkalayuan. Pasingawan sa mabilis na kumukulong tubig ng 18 minuto — dapat tigas na ang balot at lutong-luto na ang karne.
- Hanguin sa plato. Kainin kaagad sa kamay — kunin ang isang buuz, kagatin ang gilid para inumin ang mainit na sabaw ng tupa, tapos kainin ang natitira. Iparesin sa suutei tsai (Mongol na milk tea).
Konteksto sa Kultura
Ang buuz ay ang putahe ng Tsagaan Sar — ang Mongolian Lunar New Year — kung saan gumagawa ng daan-daan ang pamilya nang maaga at ipinagyeyelo para sa linggo ng pista. May sariling paboritong teknika ng pagtikop ang bawat sambahayan ng Mongol; may tumitikop ng 14 na beses, ang iba ay kinukurot pasara. Functional ang maliit na butas sa itaas: pinapayagan nitong tumakas ang singaw at maipon ang sabaw sa loob. Kinakain ang buuz sa kamay, hindi sa sipit. Ang paghahain ng nakapatong na buuz sa bisita ang sentral na gawain ng pagiging mapagpatuloy sa Tsagaan Sar.
