วิธีทำ
- ต้มน้ำในกาให้เดือดแรง ใส่ใบชาในถุงผ้าหรือกระชอนตาถี่วางบนเหยือกทนความร้อน
- เทน้ำเดือดผ่านใบชา รับน้ำชาไว้ แล้วเทกลับซ้ำอีกครั้ง — การชักสองรอบ (ชักชา) คือวิธีที่คนขายไทยดึงสีและแทนนินสูงสุด
- คนใส่น้ำตาลขณะชาร้อนจนละลายหมด ทำให้เย็นที่อุณหภูมิห้อง แล้วแช่ตู้เย็นอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง ชาเย็นรับนมได้ดีกว่าชาอุ่น
- คนใส่นมข้นในชาเย็น ชิมรส — ชาเย็นไทยต้องหวานจัด เกือบเหมือนของหวาน ปรับถ้าจำเป็น — ไม่ใช่เครื่องดื่มสำหรับคนระวังหวาน
- ใส่น้ำแข็งเต็มแก้วสูงสี่ใบ เทชาหวานเย็นบนน้ำแข็งให้ถึงสามในสี่
- ค่อย ๆ เทนมเอเวเปอเรต 30 มิลลิลิตรผ่านหลังช้อนใส่แต่ละแก้ว — จะลอยเป็นชั้นขุ่นขาวเหนือชาส้ม เสิร์ฟพร้อมช้อนยาวและหลอด คนกินกวนเองที่โต๊ะ
บริบททางวัฒนธรรม
สีส้มของชาเย็นมาจากสีผสมอาหารที่เติมเข้าไป — ชาไทยเดิมเป็นสีน้ำตาล แต่คนขายเริ่มย้อมในกลางศตวรรษที่ 20 เพื่อแยกชาเย็นจากกาแฟในแก้ว เทคนิคชักชาคู่ชักร่วมกับเตห์ตาริกในมาเลเซียและเป็นทั้งการแสดงและเป็นการเติมอากาศ ชาเย็นที่สี่แยกร้อน ๆ ของกรุงเทพในเดือนเมษายนเป็นการเอาชีวิตรอด ร้านขนมไทยจะราดบนน้ำแข็งบดกับลูกเต๋าวุ้นใบเตยเป็นเวอร์ชันที่หรูกว่า
